skip to Main Content

Luna: ‘Whiskey is mijn nieuwe maatje’

Luna’s assistentiehond Sweety is behoorlijk ‘op leeftijd’. Na lang zoeken is er een tijdje terug een opvolger gevonden: Whiskey. Luna en Whiskey zijn als team volop in training. Luna vertelt over de vorderingen en stelt haar nieuwe maatje aan ons voor.

‘Mijn vorderingen in de teamtraining met Whiskey’
‘Mijn oude assistentiehond Sweety is 11 jaar en heeft staar en kan haar taken werk niet meer goed uitvoeren. Ze is al van pup af aan bij me en we hebben een hele hechte band. Sweety is een zwarte koningspoedel. Het zijn zulke fijne en lieve en gevoelige honden en bovendien hypoallergeen. Dat is voor mij ook heel erg belangrijk aangezien ik vaak naar het ziekenhuis moet en de hond dan altijd mee gaat.’

Even voorstellen: Whiskey, mijn nieuwe maatje
‘Vanaf nu ga ik verder met Whiskey en daarom zal ik mijn nieuwe maatje even voorstellen. Whiskey is een zwarte koningspoedel. We zijn volop in training. Whiskey is een echte spring in het veld. Ze is heeeeeeeel erg enthousiast, slim, leert heel snel en ze is super lief. Tot nu toe heb ik, inclusief de kennismaking, een aantal lessen gehad. Ik ben met name bezig geweest met het aanleren van de basisvaardigheden. In de lessen met onze instructeur Miriam zijn we gestart met het aanleren van trekken en iets oprapen. Nu zetten we de volgende stappen.’

Het aanleren van de basisvaardigheden staat nu centraal
‘We trainen hard op het aanleren van de basisvaardigheden. Zoals met commando’s als blijf, weigeren van voer, hier komen, op de plaats gaan, achter en naast. Het gaat steeds beter, maar er is natuurlijk nog veel werk aan de winkel. Stapje voor stapje wordt mijn ondeugende aapje mijn behulpzame maatje. Ik ga de komende weken trainen op alles wat we de laatste keer hebben besproken en geoefend. Als Miriam weer komt, hoop ik dat ze weer meer gevorderd is. Whiskey werkt ook graag en leert snel en dat is heel erg fijn. Whiskey is super enthousiast als ze iets mag doen. Ze helpt me bijvoorbeeld met het uittrekken van mijn sokken.’

 

De assistentiehond gaat mee naar het ziekenhuis
‘Helaas werkt de hele coronapandemie niet mee. Gezien ik altijd neutropeen ben (tekort aan bepaalde witte bloedcellen, erg belangrijk bij de bescherming tegen infecties), is het nu extra opletten voor mij. Daardoor kan ik niet altijd naar school of zomaar naar een winkel. Whiskey is wel al op school geweest en iedereen was dolenthousiast. Vanaf nu is Whiskey onze klasgenoot. Hopelijk kunnen we snel weer helemaal naar school. Naar de winkel gaan levert naast het feit dat ik neutropeen ben ook nog steeds andere problemen op. Zo word ik regelmatig lastig gevallen. Mensen denken dat ik als “kind” alleen met een hond loop of we worden eruit gezet, omdat mensen niet geloven dat het een echte hulphond is. Kinderen hebben toch geen hulphonden? Het zal wel een nepdekje zijn en een nep pasje etc. Dat is heel erg vervelend. Gelukkig zijn mijn ouders of een van mijn vrienden vaak in de buurt om het tegendeel te bewijzen, want het komt vaak nogal dreigend over.’

‘Ik ga met Whiskey alleen naar hulphondvriendelijke winkels’
‘Ik hoop dat er ooit een moment komt dat mensen mij niet meer lastig vallen, maar dit zal altijd wel een dingetje blijven. Ook hebben de poedels blijkbaar een hoge aaibaarheidsfactor en dat is zeker zo bij Whiskey. We gaan alleen maar naar de winkel als het echt niet druk is en dan gaan we naar specifieke hulphondvriendelijke winkels. Whiskey deed dat heel erg goed. De komende tijd gaan we haar nog meer taken aanleren. Ze is nu al echt mijn maatje. Verder hoop ik ook dat ze leert signaleren voor de momenten dat ik ziek ben. Dat doet Sweety ook heel erg goed.’

 

‘Voor nu gaan we lekker door met trainen en we houden jullie op de hoogte van onze vorderingen.
Groetjes en een poot van Team Luna en Whiskey.’

Lees ook het recente artikel op deze site over de weigering van assistentiehonden in publieke ruimten »

Back To Top