Herbelevingen  

Mijn man heeft PTSS. Hij wordt elke nacht getergd door heftige herbelevingen (nachtmerries waarbij je alles ervaart zoals op het moment dat je het meemaakte, inclusief de pijn en angst die daarmee gepaard gingen). Badend in het zweet wordt hij dan meerdere keren per nacht wakker. Ook overdag kan hij opeens in een herbeleving terecht komen (dissociëren) en uren tijd kwijt zijn. Ik hoef niet uit te leggen hoe vervelend het is als je niet weet wat je de afgelopen uren hebt gedaan. Maar verwarrend is het op zijn zachts gezegd. Hij kan ook erg schrikken als iemand ineens vlak achter hem staat of te dichtbij komt.

Na 10 jaar therapie nog geen oplossing

Mijn man is een grote sterke man waar niemand iets aan ziet. Maar hij is door het vele dissociëren niet in staat om te werken of afspraken te maken omdat hij nooit met zekerheid weet of hij ze kan nakomen. Na 10 jaar therapie bleven vooral deze punten een groot probleem. Omdat wij niet in aanmerking kwamen voor een hulphond hebben we een gewone hond genomen in de hoop dat deze iets verlichting zou geven. Dit hielp wel iets maar de eerder genoemde problemen werden niet veel minder.

Een hulphond is geboren

Intens gelukkig waren we met het bericht Stichting De Hond Kan De Was Doen dat zij ons wilde helpen met het financiële gedeelte voor de opleiding. Onze hond was net bevallen van acht gezonde pups, waarvan er eentje de hulphond van mijn man zou worden. Voor het eerst in lange tijd hadden we weer hoop dat het iets minder zwaar zou kunnen worden.

Veilige zone

We zijn inmiddels een jaar intensief aan het trainen bij Bultersmekke Assistancedogs, en Pebbles heeft ons leven al zoveel beter gemaakt. Ondanks haar pubertijd doet onze Pebbles erg haar best. Zodra mijn man met haar buiten loopt en er stopt iemand bij hem, gaat ze keurig tussen mijn man en die persoon inzitten. Hiermee creëert ze een veilige zone voor hem, wat hij als heel prettig ervaart.

Vroegtijdige signalering

Ook voelt ze, door de band die is opgebouwd, al goed aan wanneer hij gaat dissociëren. Zij wordt dan onrustig of gaat aandacht van hem vragen. Dit is voor mij ook makkelijk want dan kan ik ook al vroeg zien wanneer hij zich anders gaat voelen. Hij is al een paar maanden geen uren meer weg geweest zonder te weten waar hij was.

Minder medicatie dankzij Pebbles

’s Nachts slaapt ze boven in een mand naast zijn bed. Ze signaleert steeds beter wanneer hij nachtmerries heeft. Haar reactie hierop kan nog wel wat verfijnd worden, want die is iets anders dan wij ons hadden voorgesteld. Ze springt dan namelijk bovenop hem of ze gaat als een soort haarband boven zijn hoofd liggen en likt dan over zijn kaalgeschoren hoofd. Hierdoor kon hij zijn slaapmedicatie al met tweederde verminderen en wordt hij niet meer badend in het zweet wakker. Dus haar bijzondere reactie is wel effectief. Zowel Pebbles als wij moeten nog veel leren, maar wat zijn we blij en dankbaar met wat we nu al hebben bereikt.